Opis za krótki, żeby na cokolwiek odpowiedzieć

Objaw

Karta produktu ma zdjęcie, cenę, przycisk dodania do koszyka — a pod tym jedno zdanie. Czasem tym zdaniem jest nazwa produktu jeszcze raz.

Zwykle nie jest to lenistwo. Tak wygląda katalog zaimportowany z feedu dostawcy, który niósł nazwę i cenę, i nic poza tym, albo sklep, w którym pierwszych pięćdziesiąt produktów opisano porządnie, a kolejnych czterysta już nie.

Ile to kosztuje

Czegokolwiek opis nie powie, ktoś musi powiedzieć zamiast niego.

• Odpowiada na to obsługa, klientowi po kliencie. Wymiary, materiał, co do czego pasuje, co jest w zestawie. Każda taka wiadomość to opis, którego nie napisano raz.
• Większość ludzi nie pyta. Porównują z konkurentem, którego strona odpowiedziała na pytanie, a sprzedaż przepada bez śladu w żadnym miejscu, do którego byś zajrzał.
• Nie ma czego pozycjonować. Strona, której treścią jest nazwa produktu, nie ma jak dopasować się do niczego poza dokładną nazwą — czyli do jedynego zapytania, w którym konkurujesz z każdym innym sprzedawcą tego samego towaru.
• Feedy dziedziczą tę lukę. Google Merchant Center, marketplace’y i porównywarki biorą pole opisu. Cienko wchodzi, cienko wychodzi.

Próg jest mniej ważny niż zjawisko. Merchlint używa domyślnie 200 znaków, czyli mniej więcej dwóch zdań — celowo nisko, bo chodzi o znalezienie stron, które nie odpowiadają na nic, a nie o ocenianie stylu.

Jak to sprawdzić samodzielnie

WooCommerce ma dwa pola opisu, a ta kontrola mierzy to długie — post_content, zakładka pod produktem. Krótki opis to post_excerpt.

wp db query "SELECT p.ID, p.post_title, CHAR_LENGTH(p.post_content) AS dlugosc
  FROM wp_posts p
  WHERE p.post_type = 'product' AND p.post_status = 'publish'
    AND CHAR_LENGTH(TRIM(p.post_content)) < 200
  ORDER BY dlugosc ASC"

CHAR_LENGTH liczy znaki, nie bajty — co ma znaczenie, gdy tylko w tekście pojawi się cokolwiek spoza ASCII, czyli w polskim od razu.

Jak naprawić

1. Sortuj po tym, ile produkty zarabiają, nie alfabetycznie. Dwadzieścia opisów przy produktach, które faktycznie się sprzedają, jest warte więcej niż czterysta napisanych po kolei. To jest cały powód, dla którego Merchlint układa znaleziska według przychodu.
2. Napisz odpowiedź na pytanie, które dostaje obsługa. Otwórz ostatnich dwadzieścia wiadomości o tej kategorii. Opis pisze się z nich sam i jest to tekst, którego klienci naprawdę potrzebują.
3. Fakty do atrybutów, powody do opisu. Wymiary, materiał i waga należą do atrybutów strukturalnych, gdzie odczytają je filtry i feedy. Opis jest od tego, czego liczby nie mówią.
4. Nie wklejaj tekstu dostawcy. Każdy inny sklep sprzedający ten towar wkleił ten sam akapit. Zduplikowane opisy to osobny problem — dodatek Pro ma na to kontrolę.

Kiedy to fałszywy alarm

• Opisy budowane page builderem. Elementor, Divi i podobne czasem trzymają widoczną treść poza post_content, więc zapisane pole jest krótkie, a strona pełna. Sprawdź stronę jednego produktu, zanim zaczniesz przerabiać listę.
• Katalogi, w których wszystko niosą atrybuty — złączki, komponenty elektroniczne, części zamienne. Śruba nie potrzebuje dwóch akapitów; potrzebuje poprawnej tabeli parametrów.
• Produkty celowo minimalne, jak karty podarunkowe albo jednolinijkowy plik do pobrania.

We wszystkich trzech przypadkach ukryj znalezisko raz — zostanie ukryte przy kolejnych skanach i przeżyje aktualizację wtyczki.

Jak znajduje to Merchlint

Merchlint odczytuje post_content każdego opublikowanego produktu, obcina białe znaki i liczy znaki wobec progu. Próg jest ustawieniem, więc katalog części technicznych może go obniżyć zamiast żyć z kontrolą, która hałasuje na stałe.

Przy znalezisku widać zmierzoną długość i próg, z którym ją porównano — dzięki temu od razu widać, czy produkt ma 12 znaków, czy 190, a to są bardzo różne problemy.

Pewność: F — fakt z bazy. Długość porównana z liczbą, którą sam wybrałeś.

Tam, gdzie dostępne są dane zamówień, znaleziska układają się według przychodu każdego produktu z ostatnich dwunastu miesięcy — więc pierwszych dwadzieścia na liście to te dwadzieścia, które warto opisać.