Menu prowadzi do czegoś, czego nie kupisz

Objaw

Ktoś kiedyś wpiął bestseller wprost w menu główne — „Koc wełniany”, tuż obok Strony głównej i Kontaktu. Miesiące później produkt się skończył, został ukryty z katalogu albo zastąpiony nowszym modelem pod innym identyfikatorem. Pozycja menu tego nie zauważyła.

Pozycje menu w WordPressie są własnym typem wpisu. Zapamiętują cel jako liczbę i nigdy więcej nie pytają, czy ta liczba wciąż gdzieś sensownie prowadzi.

Ile to kosztuje

To najdroższy martwy odnośnik, jaki sklep może mieć — ze względu na to, gdzie siedzi:

• Jest na każdej stronie. Nagłówek renderuje się na stronie głównej, w każdej kategorii, w każdym produkcie i przy zamówieniu. Zepsuta pozycja to nie jeden zły link, to jeden zły link razy cały katalog.
• To link, któremu ludzie ufają najbardziej. Odwiedzający czyta menu główne jako rekomendację samego sklepu. Dojście z niego do „Niedostępny” czyta się jako zaniedbanie — inaczej niż ten sam produkt znaleziony przez wyszukiwarkę.
• Pochłania wagę linkowania wewnętrznego, która powinna płynąć do stron zdolnych sprzedać.

Jak to sprawdzić samodzielnie

Pozycje menu to wpisy typu nav_menu_item, a identyfikator celu leży w _menu_item_object_id:

wp db query "SELECT mi.ID AS pozycja, m.meta_value AS cel, p.post_title, p.post_status \
  FROM wp_posts mi \
  JOIN wp_postmeta m ON m.post_id = mi.ID AND m.meta_key = '_menu_item_object_id' \
  LEFT JOIN wp_posts p ON p.ID = m.meta_value \
  WHERE mi.post_type = 'nav_menu_item' \
  AND (p.ID IS NULL OR p.post_status <> 'publish')"

To wyłapuje cele usunięte i nieopublikowane. Dla produktów, które istnieją i są opublikowane, ale nie da się ich kupić, dołącz _stock_status tak samo i szukaj wartości innych niż instock. Podmień wp_ na własny prefiks tabel.

Linki własne w menu trzymają adres w _menu_item_url i wymagają osobnego sprawdzenia — to te, których zapytanie do bazy nie rozwiąże za Ciebie.

Jak naprawić

1. Kieruj pozycję na kategorię, a nie na produkt, wszędzie tam, gdzie intencją było „nasza najlepsza rzecz”. Kategorie przeżywają rotację produktów; pojedyncze produkty nie.
2. Jeśli produkt wraca, zostaw pozycję i niech karta produktu mówi kiedy. Obietnica z datą konwertuje lepiej niż ślepy zaułek.
3. Jeśli zniknął na dobre, usuń pozycję menu i przekieruj stary adres produktu na następcę albo na kategorię.
4. Sprawdź każde menu, nie tylko główne. Menu w stopce i mobilne to osobne wiersze i edytuje się je znacznie rzadziej.

Kiedy to fałszywy alarm

• Menu przygotowane pod premierę, gdzie pozycja jest świadomie na miejscu, zanim produkt zostanie opublikowany.
• Katalogi członkowskie i B2B, gdzie produkt jest ukryty przed niezalogowanym, ale widoczny i kupowalny po zalogowaniu. Baza mówi „niewidoczny”, klient widzi.
• Produkty na zamówienie, jeśli Twój koszyk je przyjmuje.
• Pozycje w nieaktywnym menu, nieprzypisanym do żadnego miejsca w motywie.

Jak znajduje to Merchlint

Merchlint odczytuje każdą pozycję nav_menu_item w każdym menu, rozwiązuje jej cel i sprawdza o nim trzy rzeczy: czy cel nadal istnieje, czy jest opublikowany i czy klient mógłby go dziś kupić. Pozycje z menu nieprzypisanych do miejsca w motywie są zgłaszane osobno i niżej, bo nikt ich nie widzi.

Znalezisko podaje menu, etykietę tak, jak czyta ją odwiedzający, oraz to, co jest nie tak z celem — dzięki temu poprawiasz to wprost ze znaleziska, bez szukania po edytorze menu.

Pewność: F — fakt z bazy. Wiersz celu istnieje albo nie istnieje.

Ta kontrola jest w dodatku Pro.