Zdjęcia produktów cięższe, niż muszą być
Zdjęcie, które waży kilka megabajtów, wczytuje się na karcie produktu najdłużej. Na telefonie bywa powodem, dla którego klient wychodzi, zanim zobaczy cenę.
Objaw
Na laptopie i w biurowym wi-fi sklep działa dobrze. Na telefonie, w sieci komórkowej, karta produktu pokazuje tekst, a potem przez dwie sekundy szary prostokąt, zanim pojawi się zdjęcie.
Zwykle winny jest plik prosto z aparatu, wgrany bez żadnej obróbki, albo zdjęcie od dostawcy w jakości do druku. Ma kilka tysięcy pikseli szerokości i kilka megabajtów, a wyświetla się w ramce szerokiej na 600 pikseli.
Ile to kosztuje
Na karcie produktu główne zdjęcie jest prawie zawsze największym elementem na ekranie. Dlatego to właśnie je Google w pomiarze szybkości stron (Core Web Vitals) traktuje jako Largest Contentful Paint, czyli moment, w którym strona wygląda na gotową. Im więcej zdjęcie waży, tym dłużej klient na ten moment czeka.
- Pierwsi wychodzą klienci z telefonami. To większość ruchu w sklepach internetowych, mają najwolniejsze łącza i najszybciej rezygnują.
- Na liście kategorii kłopot się mnoży. Jedno ciężkie zdjęcie to wolna karta produktu. Dwadzieścia cztery na liście kategorii to strona, która długo się doczytuje.
- Kosztuje transfer na Twoim hostingu i w pakiecie danych klienta.
Merchlint domyślnie zgłasza zdjęcie cięższe niż 500 KB. To dość dużo, żeby dobrze przygotowane zdjęcie produktu się zmieściło, i dość mało, żeby nieobrobiony plik z aparatu już nie.
Jak to sprawdzić samodzielnie
Najpewniej na dysku serwera, bo tam jest prawdziwa waga plików:
find wp-content/uploads -type f \
\( -iname '*.jpg' -o -iname '*.jpeg' -o -iname '*.png' -o -iname '*.webp' \) \
-size +500k -printf '%s\t%p\n' | sort -rn | head -40
Polecenie wypisuje czterdzieści najcięższych plików z rozmiarem w bajtach. Na Windowsie bez powłoki uniksowej to samo zrobi jedna linia WP-CLI:
wp eval 'foreach ( get_posts(["post_type"=>"attachment","post_mime_type"=>"image","posts_per_page"=>-1,"fields"=>"ids"]) as $id ) { $f = get_attached_file($id); if ( $f && file_exists($f) && filesize($f) > 512000 ) printf("%d\t%s\t%s\n", $id, size_format(filesize($f)), basename($f)); }'
Oba polecenia obejmują całą bibliotekę mediów. Merchlint sprawdza tylko zdjęcia główne produktów i własne zdjęcia wariantów.
Jak naprawić
- Zmniejsz zdjęcie przed wgraniem. Sprawdź, w jakim największym rozmiarze motyw pokazuje zdjęcie produktu (zwykle 1200–2000 pikseli na dłuższym boku), i zapisz zdjęcie w tym rozmiarze. WordPress sam zmniejsza tylko bardzo duże zdjęcia, ponad swój próg dużych obrazów.
- Skompresuj. Na zdjęciu produktu JPEG w jakości 80 trudno odróżnić od jakości 100, a waży wielokrotnie mniej.
- Używaj nowszych formatów. WebP albo AVIF zwykle jeszcze raz zmniejszają plik mniej więcej o połowę. Zrobi to każda popularna wtyczka do optymalizacji zdjęć, bez ruszania oryginałów.
- Nie kasuj oryginałów dla oszczędności miejsca, jeśli sprzedajesz wydruki albo klienci powiększają zdjęcia. Chodzi o to, żeby klientom nie wysyłać ciężkiego pliku, a nie o to, żeby go stracić.
Kiedy to fałszywy alarm
Jest jeden ważny przypadek i trzeba go powiedzieć wprost.
Merchlint mierzy plik zapisany w bibliotece mediów, a nie ten, który pobiera klient. WordPress tworzy mniejsze wersje zdjęcia i na stronie pokazuje jedną z nich. Wtyczka do optymalizacji może wysyłać klientowi WebP i nie dotykać oryginału. Oryginał może więc ważyć trzy megabajty, a strona wysyła 90 KB. Ta kontrola i tak go zgłosi.
To świadomy wybór, a nie przeoczenie: ta kontrola nie otwiera stron sklepu, tylko odczytuje rozmiar pliku na dysku. Traktuj wynik jako „ten plik jest cięższy, niż musi być”. To i tak przydaje się przy kopiach zapasowych i przenosinach sklepu. Nie traktuj go jako „Twoja strona jest wolna”.
Pozostałe przypadki: zdjęcia sprzedawane jako produkt (pliki do druku, treści cyfrowe) oraz
zdjęcia do powiększania, które naprawdę potrzebują dużej rozdzielczości, np. przy sztuce albo
tkaninach. Darmowa wtyczka nie ma ustawienia tego progu, ale programista może go wtedy
podnieść filtrem merchlint_scan_settings (klucz d1_max_bytes).
Jak znajduje to Merchlint
Merchlint odczytuje z dysku rozmiar pliku zdjęcia głównego każdego opublikowanego produktu i własnego zdjęcia każdego wariantu. Zdjęć z galerii produktu nie sprawdza. Rozmiar porównuje z progiem 500 KB.
Zgłasza zdjęcie, a nie produkt. Jedno zdjęcie często należy do kilku produktów i poprawia się je raz. Przy wyniku widać numer zdjęcia, przykładowy produkt, który go używa, wagę pliku i próg w kilobajtach.
Pewność: F — fakt z bazy i z dysku. Waga pliku porównana z progiem.
Coś się nie zgadza z tym, co widzisz w sklepie? Napisz do nas. Czytamy każdą wiadomość. contact@merchlint.com
Masz wynik z wtyczki i nie wiesz, od czego zacząć? Do 30 listopada 2026 przeglądamy eksporty z dziesięciu sklepów — darmowy audyt katalogu.