Wariant, którego nie da się wybrać

Objaw

Produkt ma dwanaście wariantów. Listy rozwijane oferują jedenaście kombinacji. Dwunasta jest opublikowana, dostępna, poprawnie wyceniona i całkowicie nieosiągalna — jej wartości atrybutu nie ma już na liście, z której klient wybiera.

Dzieje się to po cichu, zwykle przy porządkach. Ktoś zmienia na produkcie nadrzędnym wartość atrybutu Granat na Granatowy. WooCommerce trzyma atrybut wariantu jako uproszczoną nazwę, a stara nazwa nie pasuje już do niczego.

Ile to kosztuje

Stan jest prawdziwy, popyt jest prawdziwy, a jedno z drugim nie ma jak się spotkać:

• Utrzymywany stan, którego nie da się sprzedać jedynym kanałem, który go wystawia. W każdym raporcie liczy się jako dostępny, a dla każdego klienta jest niedostępny.
• Produkt nadrzędny może reklamować jego cenę. Jeśli osierocony wariant jest najtańszy, kategoria pokazuje „od 39 zł” za kombinację, której nikt nie może wybrać — czyli obietnicę, której sklep nie dotrzyma, i jeden ze skuteczniejszych sposobów na stracenie klienta na karcie produktu.
• Przeżywa każde sprawdzenie wzrokiem. Karta produktu renderuje się bez zarzutu. Nic nie jest zepsute na ekranie — po prostu brakuje jednej kombinacji, co zauważy tylko ktoś, kto zna linię.

Jak to sprawdzić samodzielnie

Porównaj to, o co prosi wariant, z tym, co oferuje produkt nadrzędny:

wp db query "SELECT p.post_parent AS produkt, p.ID AS wariant, m.meta_key, m.meta_value \
  FROM wp_posts p JOIN wp_postmeta m ON m.post_id = p.ID \
  WHERE p.post_type = 'product_variation' AND p.post_status = 'publish' \
  AND m.meta_key LIKE 'attribute_%' AND m.meta_value <> ''"

Podmień wp_ na własny prefiks tabel. Każdy wiersz to jeden atrybut wymagany przez wariant. Następnie odczytaj meta _product_attributes produktu nadrzędnego albo przypisane mu terminy pa_* i sprawdź, czy każda wartość z góry nadal tam występuje. Wariant proszący o wartość, której produkt nadrzędny już nie oferuje, jest osierocony.

Samo WooCommerce nie ostrzeże. Pusta wartość attribute_* znaczy „dowolna” i jest poprawna, więc warstwa zapisu nie odróżni symbolu wieloznacznego od nieaktualnej nazwy.

Jak naprawić

1. Zdecyduj, czy kombinacja ma istnieć. Większość sierot to pozostałości po wartości świadomie wycofanej i właściwą naprawą jest usunięcie wariantu.
2. Jeśli ma istnieć, wybierz poprawną wartość atrybutu na samym wariancie. Przywrócenie starej nazwy na produkcie nadrzędnym też działa, ale tylko wtedy, gdy nic innego od tamtej pory się nie zmieniło.
3. Potem przegeneruj tabele pomocnicze, żeby zakres cenowy w kategorii się dociągnął:

wp wc tool run regenerate_product_lookup_tables --user=1

4. Jeśli produkt jest utrzymywany przez importer, popraw mapowanie u źródła. Nazwy atrybutów to ta część feedu, która rozjeżdża się najczęściej.

Kiedy to fałszywy alarm

• Warianty świadomie odłożone jako szkice, gdy przygotowywana jest nowa kolorystyka.
• Produkty, w których wtyczka buduje wybór w locie — konfiguratory i kreatory na zamówienie często całkowicie omijają standardowe listy rozwijane.
• Świadomie wycofane kombinacje trzymane opublikowane po to, żeby ich historia zamówień została nienaruszona i policzalna, tam gdzie usunięcie rozwaliłoby raportowanie.

Jak znajduje to Merchlint

Merchlint odczytuje każdy wiersz meta attribute_* na każdym opublikowanym wariancie i rozwiązuje go względem wartości atrybutów, które produkt nadrzędny faktycznie oferuje. Wariant jest zgłaszany, gdy przynajmniej jedna z jego niepustych wartości nie ma dopasowania u rodzica — czyli gdy żadna kombinacja list na stronie nie jest w stanie go wyprodukować.

Przy każdym znalezisku widać produkt nadrzędny, wariant, wartość, o którą prosi, oraz to, czy ten wariant trzyma stan lub wyznacza reklamowaną cenę minimalną rodzica. Te dwa fakty decydują o tym, czy go usuwasz, czy naprawiasz.

Pewność: F — fakt z bazy. Nazwa pasuje do wartości u rodzica albo nie pasuje.

Ta kontrola jest w dodatku Pro.