Kupon, który przeżył własny limit

Objaw

Kod z zeszłorocznej kampanii wciąż figuruje w Marketing → Kupony, wciąż jest opublikowany i wciąż da się go znaleźć — w starym newsletterze, na portalu z kodami rabatowymi, we wpisie afilianta, którego nikt nie zdjął. Klient wpisuje go przy zamówieniu i dostaje „Ten kupon wygasł”.

Lustrzane odbicie tego jest gorsze i w panelu wygląda identycznie: kupon, który miał działać dwa tygodnie, nie ma daty końca w ogóle i rabatuje każde uprawnione zamówienie od tamtej pory.

Ile to kosztuje

Obie połowy psują się w przeciwne strony i właśnie dlatego są jedną kontrolą.

Wygasły kupon, który wciąż jest widoczny, kosztuje konwersję w najdroższym możliwym momencie. Klient wybrał, dodał do koszyka, wpisał adres i doszedł do płatności. Odrzucony kod nie odsyła go z powrotem na zakupy — odsyła go do szukania działającego kodu, na cudzej stronie.

Kupon bez daty końca kosztuje marżę po cichu i bez końca. Nikt tego nie zauważa, bo zamówienia kończą się poprawnie, a rabat wygląda na zamierzony. To ta sama usterka co promocja z datą końca w przeszłości, tylko w miejscu, do którego mało kto zagląda.

Jak to sprawdzić samodzielnie

Kupony są typem wpisu, a ich reguły zwykłym meta:

wp db query "SELECT p.post_title AS kod, \
  MAX(CASE WHEN m.meta_key = 'date_expires' THEN m.meta_value END) AS wygasa, \
  MAX(CASE WHEN m.meta_key = 'usage_count'  THEN m.meta_value END) AS uzyc, \
  MAX(CASE WHEN m.meta_key = 'usage_limit'  THEN m.meta_value END) AS limit_uzyc \
  FROM wp_posts p JOIN wp_postmeta m ON m.post_id = p.ID \
  WHERE p.post_type = 'shop_coupon' AND p.post_status = 'publish' GROUP BY p.ID"

Podmień wp_ na własny prefiks tabel. Wynik przeczytaj dwa razy: raz szukając wierszy, gdzie wygasa jest w przeszłości albo uzyc dobiło do limit_uzyc, i drugi raz szukając wierszy, gdzie wygasa jest puste przy kuponie, który ewidentnie był kampanią.

Jak naprawić

1. Zakończone kupony przenoś do kosza, zamiast zostawiać opublikowane. Kupon w koszu nadal widnieje w historii zamówień, więc nic w raportach się nie psuje.
2. Każdemu nowemu kuponowi nadawaj datę końca w chwili tworzenia, choćby odległą. Data, którą można przedłużyć, jest bezpieczniejsza niż data, o której trzeba pamiętać, żeby ją dodać.
3. Przy kodach, które wyciekły w miejsca poza Twoją kontrolą, zdecyduj świadomie: albo je honorujesz i ustawiasz prawdziwy koniec, albo usuwasz i godzisz się na błąd przy zamówieniu. To brak decyzji kosztuje.
4. Zanim skasujesz kod, przeszukaj newslettery i materiały afiliacyjne, żeby wiedzieć, co klient zdążył zobaczyć.

Kiedy to fałszywy alarm

• Kody bezterminowe z założenia — stały rabat powitalny albo umówiona stawka partnerska nie mają daty końca celowo.
• Kupony trzymane opublikowane na potrzeby raportowania, gdy jakiś proces zależy od tego, że nie trafiły do kosza.
• Limity na klienta. usage_limit_per_user dobite przez jednego klienta to nie to samo, co wyczerpany globalny usage_limit — znaleziskiem jest tylko to drugie.
• Kody wracające co sezon, wygaszone teraz i włączane z powrotem za trzy miesiące.

Jak znajduje to Merchlint

Merchlint odczytuje każdy opublikowany shop_coupon i porównuje date_expires z dniem dzisiejszym oraz usage_count z usage_limit. Zgłasza trzy osobne przypadki: wygasły a opublikowany, wyczerpany a opublikowany, oraz kupon o kształcie kampanii bez żadnej daty końca. Przy każdym znalezisku widać kod, regułę, która zadziałała, i wysokość rabatu — dzięki temu odróżniasz stałe pięć procent od pięćdziesięciu procent z wyprzedaży, nie otwierając żadnego z nich.

Pewność: F — fakt z bazy. Data jest przed dzisiaj albo nie jest; licznik dobił do limitu albo nie dobił.

Ta kontrola jest w dodatku Pro.